یکی که دوست پست نویس باشه یکی که ساده باشه یکی که نیکولایی
(ینی طرفدارنیکولا) باشه...
یکی که با دیدن آبی (ترجیحا همون عابی) های تموم عالم یک عددنیکولای
دوستداشتنی تو ذهنش نقش ببنده..
مثلن با یک دور زدن در آشپزخانه هزار بار یاد نیکولا می افتم چطوری؟
معلوم است دیگر دستگیره عابی..لیوان عابی.. کاسه عابی...سطل
عابی..
و هزاران عابیه کوچک و بزرگ دیگر که از روز اشناییم با تو کاربرد دیگری
هم پیدا کرده بودند...یاد آوریه نیکولای عابی..
این خیلی خوب است که میتوانم ذوق کنم از بودنت از داشتنت عکست را
به مادر جان هی نشان دهم و بگوید وااای چقد توی این عکس شبیه هم هستید..
ومن ذوق کنم...
این هم ذوق آور است که من با نیکولا 19 مکالمه داشته ام تا الان به اندازه
ی سال های عمرم...
نیلوفری جانم من از تو خیلی چیزها را یاد گرفته ام مثلن همین زندگی
کردن را..
الان هم فقط میتوانم یک دوست پست به رنگ "عابی نیکولایی" تقدیمت
کنم
:)(:
اینم یه پست نیکولایی http://nikolaa.blogfa.com/post/55
برچسب:
نویسنده: زهرا کریمی